พระยาน้อยชมตลาด

Day 1 :

เยือนย่างกุ้งยามเย็นย่ำ

(โหย…กว่าจะโพสรูปเสร็จ หมดไปครึ่งค่อนวัน…วันนี้ฟ้าไม่สวย รูปเลยออกมาครึ้มๆ ก็ดูเอาบรรยากาศละกันเนาะ ^^)

–> แกะก้นตัวเองออกมาจากห้องได้สำเร็จ ก็ถึงเวลาชมเมือง เงินพร้อม กล้องพร้อม รองเท้าแตะพร้อม แต่แค่ลงลิฟท์มาถึงล็อบบี้ ฝนเจ้ากรรมก็ดันตกซู่ลงมา แถมตกหนักซะด้วย

ก็รู้อยู่นะ ว่ามาทริปนี้ต้องมีฝนตกแน่ๆ แต่ก่อนมาก็มัวแต่เกี่ยงกัน เราบอกให้หมีเตรียมร่มมา หมีบอกหาไม่เจอ เราเอามาแล้วกัน สุดท้ายก็ไม่ได้เอามาทั้งคู่ !!!

แต่ฝนแค่นี้รึจะเป็นอุปสรรค กิตติศัพท์ว่าคนพม่าใจดีจะตาย เราไปขอยืมร่มที่เคาน์เตอร์โรงแรม พี่เม้ยคนงาม หันรีหันขวางอยู่ซักพัก ก็ไปคว้าเอาร่มที่อยู่ด้านหลังมาให้ ขนาดใหญ่พอเดินได้ 2 คน ซำบายมาก

ก่อนมาพม่า เคยมีคนบอกว่าย่างกุ้งไม่ค่อยมีอะไร เก็บเวลาไว้ไปเที่ยวเมืองอื่นดีกว่า แต่ตามประสบการณ์ของเราแล้ว ย่างกุ้งนี่แหละ มีสีสันที่สุด สนุกที่สุด แค่เดินตามไปถนนแต่ละก้าว เข้าตามตรอกออกแต่ละซอย (จริงๆ ก็ไม่ใช่ซอยหรอก ถนนเค้าออกจะเป็นบล็อกๆ ตรงแหนว) ก็มีอะไรให้ดูไม่หวาดไม่ไหว แถมถนนก็ร่มรื่นน่าเดินเป็นที่สุด ใครมีเวลา…โปรแกรมที่พลาดไม่ได้ในย่างกุ้ง คือทำตัวเป็นพระยาน้อย เดิน เดิน และเดิน ชมบ้านชมเมืองไปเรื่อยๆ

ฟ้าสางที่ย่างกุ้ง

Day 1 : กรุงเทพ-ย่างกุ้ง

อรุณรุ่ง ณ ดินแดนเจดีย์ทองคำ

เสาร์ที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๕๐

ตีห้าครึ่ง…แท็กซี่เขียวเหลือง จอดแทบบาทวิถีหน้าอาคารผู้โดยสาร

หมีลากกระเป๋า เราแบกเป้…หนึ่งหมี หนึ่งคน พาร่างกายอันอ่อนล้า กับขอบตาลึกโหล มาเช็คอิน ที่สนามบินสุวรรณภูมิ วันนี้เจ้านกเหล็กใครๆ ก็บินได้ จะพาเราบินลัดฟ้า ข้ามผ่านพรมแดนเหนือสุดแดนสยาม สู่พุกามประเทศอาณาจักร ดินแดนที่เคยได้รับสมญานามว่า..ฤาษีแห่งเอเชีย

ต่อแถวเช็คอินช่อง E-15, 16 ด้วยอาการสลึมสลือสุดๆ เมื่อคืนไปรับพาสปอร์ตคืนที่ข้าวสาร ก็มัวแต่ชิล ห้าทุ่มกว่าแล้ว ทั้งหมีทั้งคนยังไม่มี ดอลล่าร์ติดตัว ร้านรับแลกเงินพร้อมใจกันปิดกลับบ้านนอนหมดแล้ว เลยต้องนั่งแท็กซี่ข้ามเมืองไปสุขุมวิท ซอย 5 แลกเงินเสร็จ กว่าจะวิ่งไปแพคของบ้านหมี กลับมาเก็บกระเป๋าที่บ้านเรา อาบน้ำเข้านอนเสร็จสรรพ ก็แทบจะกลายร่างเป็นหมีแพนด้า

แรงงานไทยไปพม่า-เกี่ยวเก็บความสุขอย่างช้าๆ

เหอ เหอ เหอ… มารายงานตัวแล้วค่ะ หนีงานไปเที่ยวกลับมา ตัวดำปิ๊ดปี๋ ยังกะไปทำนา

ทริปพม่าครานี้ มีเวลาแค่ 5 วัน เป็นทริปที่สั้น กระชับ และรวบรัด แต่ก็ทิ้งตะกอนเอาไว้ในความรู้สึกมากมายเลยทีเดียว

เหมือนอ่านหนังสือ 2 ชั่วโมงก่อนสอบ ก่อนไปเราอุตส่าห์เตรียมตัวรวบรวมข้อมูลแบบด่วนได้ จากเว็บไซท์หน้า สะพายเป้ท่องโลก แถมพก หนังสือเที่ยวพม่าของพี่ผึ้ง และก็ ท่องแดนเจดีย์ไพรในพุกามประเทศ ของ ธีภาพ โลหิตกุล ไว้เป็นคัมภีร์ตลอดการเดินทาง

ใครที่สนใจจะไปเที่ยวพม่า ต้องลองหาอ่านดูนะคะ เพราะอัดแน่นไปด้วยข้อมูลและเกร็ดความรู้ด้านประวัติศาสตร์ ที่จะทำให้การเดินทางไปเที่ยวชมแต่ละสถานที่ในพม่ามีความหมายมากขึ้นทีเดียวเชียว (ตรงนี้ต้องขอขอบพระคุณพี่สนุกประเทศ ที่เอื้อเฟื้อให้ยืมหนังสือ อิอิ แล้วก็ทุกข้อมูลที่มีผู้มาโพสไว้ในเว็บสะพายเป้ มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ)

ตระเวณไหว้พระทั่วย่างกุ้ง

มุ่งหน้าสู่มัณฑะเลย์

นั่งเรือล่องอิรวดี ดื่มด่ำกับทุ่งเจดีย์ยามตะวันลับฟ้า

ย้อนรอยประวัติศาสตร์ชาติไทยในหงสาวดี

นมัสการพระธาตุอินทร์แขวน … ฯลฯ

อ่านมาก รู้มาก ก็เกิดโลภมาก โอยยย ๆๆ ทุกที่ล้วนแล้วแต่น่าไป

ก่อนไปเราพยายามยัดโปรแกรมเด็ดดวงไว้ในตารางเวลาน้อยนิดมหาศาลของเรา ให้มากที่สุด จดจำเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเรื่องราคา ที่พัก ค่าโดยสาร สิ่งสารพันบรรดามี สำหรับการแบกเป้ กะว่าจะเอาให้คุ้มค่าที่สุด

เหมือนหลายๆ ครั้งที่เราเกือบลืมไป…เราเดินทางท่องเที่ยวเพื่ออะไร…เพื่อให้ได้ชื่อว่าได้ไป ได้เห็น been there, done that, got the t-shirt…หรือเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์และจดจำความรู้สึกดีๆ จากสถานที่ ผู้คน ที่เราได้พบเห็น ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นด้วยในทริปนั้นๆ

หมีบอกเราว่า การไปเที่ยวให้สนุก ไม่ใช่การได้ไปเที่ยวให้ครบในทุกที่ ไม่ใช่การได้ต่อราคาค่าที่พักในราคาที่ถูกที่สุด ไม่ใช่การนอนบนรถทุกคืน เพื่อเก็บ Access point ไปเมืองอื่นๆ แต่ความสุขจริงๆ จากการเดินทางแต่ละครั้ง คือการได้

enjoy every moment you’ve experienced และ to have a good time everywhere you are… ถึงเข็มนาฬิกาที่พม่าจะกระดิกไปอย่างเชื่องช้า แต่ 5 วันก็ผ่านไปไวเหมือนโกหก
Moving Less and Seeing More น่าจะเป็นจริง เพราะเรารู้สึกว่าภายในระยะเวลาสั้นๆ เรารู้สึกเหมือนว่าได้ทำอะไรมากมายเสียเหลือเกิน ทั้งที่จริงๆ ไม่ได้ไปไหนเล้ยยยต้องขอออกตัวก่อนว่า ข้อมูลที่ได้มาจากทริปพม่าครั้งนี้ คงจะเอาไปใช้เป็นบรรทัดฐานอะไรไม่ได้ เพราะเป็นการเที่ยวอย่างตามใจฉันโดยแท้ ก็คิดซะว่าอ่านเอาขำๆ ละกันนะ

หลายคนถามว่าสนุกมั้ย…เป็นคำถามที่ยากจะตอบจริงๆ เพราะมีความรู้สึกมากมายหลากหลายปะปน

ประเทศพม่า เพื่อนบ้านข้างเคียงเรานี่แหละ ที่ทำให้เราตั้งคำถามกับตัวเองในหลายๆ เรื่องๆ ได้นั่งขบคิดในหลายๆ สิ่ง และที่สำคัญที่สุด การเดินทางครั้งนี้ย้ำเตือนเราว่า

ความสุขจากการไปเที่ยว มิใช่แค่การไปเปิดหูเปิดตาเห็นสิ่งใหม่ๆ มิใช่แค่จุดหมายปลายทาง แต่มันคือช่วงเวลาดีๆ ที่เราได้ร่วมแบ่งปันกับเพื่อนร่วมทางมากกว่า

แรงงานไทยไปพม่า – วีซ่าหน้าเหี่ยว –

วีซ่านี้ ท่านได้ แต่ใดมา

–> หวยออกหลังวันแรงงาน

เซ็งจิต <–

สายๆ ของวันพุธ คุณพี่อันวาหน้าแขก โทรมาบอกว่า วีซ่าพม่าที่ไปขอมาเมื่อวันอาทิตย์น่ะ วันพฤหัสเย็นเราไปรับได้เลย

แล้วหมีเอมริกันล่ะคะ

อืม…อันนั้นได้ วันศุกร์เย็นนะครับ

โอวววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

เจ็บนี้รสปูอัด!!! ในที่สุด สิ่งที่เรากลัวกันไว้ก็เป็นความจริง … วีซ่าไม่ทันบิน ขนาดเสียค่าโง่ไปแล้วตั้ง 2 พัน 2 … ชาวบ้านเค้าทำกันไม่ถึงพันหกเท่านั้นล่ะ อูววว อึ้งค่ะ อึ้งไป

ไซโคก็แล้ว รบเร้าก็แล้ว นี่กะว่าจะลงไปดีดดิ้นที่พื้น พี่เค้าก็คงมองไม่เห็นผ่านสายโทรศัพท์

ได้แต่จำใจรับสภาพ หวานอมขมกลืน เปลี่ยนไฟลท์เป็นเช้าวันเสาร์แทน

ให้ตายเถอะ วันเสาร์เป็นวันที่ตั๋วแอร์เอเชียราคาแพงที่สุด เราต้องเพิ่มอีกคนละ 1700 บาท + เสียค่าเปลี่ยนไฟลท์อีกคนละ 1000 เพราะตัดสินใจบินเสาร์-กลับพฤหัส แทน ศุกร์-พุธ

สิริรวมแล้ว….เราพากันเสียค่าที่ไม่ควรจะต้องเสียรวมกัน 2 คน ถึง 7000 บาท
!!!!!!!!!

สรุปแล้วค่าตั๋วรวมวีซ่า ปาเข้าไปเกือบคนละ 9000 บาท !! อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แม่เจ้าช่วยด้วย….มันควรจะเป็นทริปพม่าราคายาจก…มิใช่รือ

กระซิก กระซิก

กลับมากินมาม่าทั้งเดือนแน่ตู T_T