เพเรนเทียน…แล้วฉันจะกลับมา

เอามาแปะไว้ก่อนเด้อ เรียกเรทติ้ง แบบว่าตอนนี้ต้องไปปั่นงานส่งเจ้ก่อน เดี๋ยวหัวหลุดแล้วจะไม่มีตังค์เที่ยวต่อ เหะ เหะ เหะ

ต่อก็ไม่เป็นหรอก…

แต่แบบว่า่อยากลองพาโน…อิอิ

รูป : ตอนเหนือของปากีสถาน ฮุนซ่าวัลเล่ย์

อีกมุมหนึ่งเด๋อ

ยัง…ยังไม่หมด อันนี้ก็ยังอยู่ที่ Passu

มุมเดิม แต่ขอซูมๆๆ ^^

เดี๋ยวมาต่อเด้ออ..ไปกินข้าวก่อน…

มาละๆ…อันข้างบนนู้น ประดิดประดอยต่อเอง..ส่วนอันข้างล่างนี้ ใช้ autostitch ต่อเอา ง่ายดี เร็วด้วย อิอิอิ ^^

อันนี้ ไปเดินเล่นแล้วก็เลยถ่ายเก็บไว้ ฟ้าสวยดี แต่เขางี้ขาวโพลนเชียววว

ส่วนอันนี้มุมเดียวกันอีกแล้ว…แต่แอบยกให้ Lady Finger เป็นนางเอก….หาไม่เจอเหรอ..นั่นไง ก้อยน้อยกรีดซะคมกริบอยู่ตรงกลางนั่น…น่านนแหละ  Lady Finger ล่ะ

อะ…รูปสุดท้ายของชุดนี้…หมู่บ้านน้อยกลางหุบเขา…หลังวันหิมะตกตก…ฟ้าหนาวเชียววววววว

ไปนอนแล้วจ้าาา ^^

เล่นง่าย

…แต่ก็ดีกว่าเล่นของ…อิอิอิ

เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า…ตั้งใจจะลงจดหมายที่เคยเขียนๆ ส่งมาให้ประชาชีอ่านตอนไปเที่ยวไว้ใน wordpress เพราะเห็นด้วยกับพี่ผึ้งที่บอกว่าให้หาที่โหลดลงไว้ (แบบว่าไฟล์มันใหญ่เกินเก็บใช่มั้ยคะพี่) ทีนี้ ไอ้เราก็พยายามอัพเมลมาตั้งนมตั้งนาน รูปก็มีมากมาย เป็นที่น่าเสียดายเวลาและทรัพยากรบุคคล (ของอิชั้นเนี่ยแหละ) เป็นยิ่งนัก..

สุดท้ายก็ปิ๊งไอเดียน้องฟลุ้ค (สังเกตว่าอิฮั้นคิดอะไรเองไม่เป็นเลยฮ่ะ) ว่าเอารูปทั้งหมดเนี่ยมาใส่ไว้ในมัลติพลายของข้าพเจ้าจะดีกว่า 555

ได้การเลย…ไปจัดการมาเรียบโร้ยแล้ว…รูปจากแมวทั้งหมดที่เคยส่งให้ดูจากทริป ลาว-จีน-ปากีสถาน-แอนด์ อินเดีย (ที่ทำเอาอิฮั้นแทบสิ้นเนื้อประดาตัว–แหะ แหะ คือมันไม่แพงหรอก แต่แบบว่าเงินมันมีน้อยยยยย) อยู่ในลิงค์ตามนี้เด้อ

1) จดหมายใส่ซอง-ลาว

2) เที่ยวแหลกแหกโค้ง อเมสซิ่งเรส – จีน

3) เสียงเพรียกจากโกบี – ฉากสุดท้ายในจีน

4) อะฮั้นเมื่อครั้นลืมตาตื่น-ปากีสถาน

5) เที่ยวไปสองไพเบี้ย อยู่บ้านเสียตำลึงทอง ?? – คำรำพึงจากอินเดีย

6) ระเบิดลงตรงกลางใจ (แหวะ..อันนี้ไม่ไหวอ่ะ กลอนพาไป) – ปากีสถาน

7) ลับเฉพาะ อินเดียซิงๆ – ก็อินเดียนั่นแหละ

หมดแระ…ที่เหลือ จะค่อยทยอยเอามาเขียนเล่าให้ฟังในเว็บนี้แหละเด้อ…อย่าลืมตามไปดูรูปนา…ดูแล้วกลับมาเมนท์ที่นี่ก็ได้ อิอิอิ ^^

ไปนอนแระ…ฝันดีค่าาา

Poscards from Laos and Ni Hao from China :)

Wednesday 15 October 2008

Jinghong

CHINA

T__T

I just wrote a long email but everything was gone becoz of internet time-out… sniff sniff
Anyway here is my quick and brief situation ka.

Now I’m in Jinghong, southwest of China. As expected, travelling in China is real fun. People are actually really nice and friendly. Communication with broken-mandarin-for-survival puts the spices for it all. Tomorrow we’re heading to Yuanyang rice terrace, a sceneric place quite off the beaten track (18 hours altogether just to get there!!) But It’s supposed to be really nice.

Here I send you some photos from the previous route.

1. First day in Laos, me & my backpack

2. Biking day in Luang Nam Ha, Laos

3. Moo moo hello, Luang Nam Ha – Look how green the rice fiel is!!

4. Morning mist in Nong Kiew, Laos

5. Through the toilet hole on the wall, Meung Ngoi, Laos

6. Dai village in Xiashuangbanna, China (Sibsong panna, Dai people= our Thai kins, they even speak the language which I understand!)

Heading to bed now ka, a long bus ride awaits..arrgh!

^__^

Chompu’

Sabaiidii from Laos :)‏

 

October 12, 2008

Udomxai,

Laos

Sabaidii everyone

Sawaddee ka I’m sorry that I didnt write before leaving to bid a proper goodbye. There was so many things to do on the last days and we barely made it for the bus!! How are you guys doin’?

Now I’m in Udomxai, the north of Laos, not so far from Laos-China border. we’ve been travelling for more than a week (was it? I kinda lost count of days actually) We took a bus straight from Bangkok to Chiang Khong, Chiang Rai. Then cross to Laos at huay Xai. After that we pursued the road up north, exploring a few provinces of Laos; Luang Nam Ha, Nong Kiew, Mueng Ngoi, and today Udomxai.

Tomorrow, we’ll go to Boten, crossing the border to China and then maybe to Mengla, a city in the south Yunnan. After that we migh travel around xiasongbanna (Sibsong Panna) and further up north to Dali, Lijiang…etc.

It was pretty nice so far. Laos is very relaxing. People are beautiful and smiling all the time. My laos is getting better and better. Road trips in Laos can be quite tiring but still manageable. Tomorrow my real challenge begins as we’ll get to China and communication would be real fun!! Haha, 2 courses of Mandarin didnt help me at all, how sad! Here in Udomxai, people start speaking in Chinese and stare at us. When we cannot talk back they talk louder, hoping we would understand better!!

It was only the beginning of the trip but I took like 400 photos already. My kib is running out so I cannot transfer those photos and show you guys just yet. Will try to send some along the way should time and budget permits. (cost of living here is pretty cheap, I’ve spent 3,000 baht so far. The nicest and cheapest place we stayed was at Meung Ngoi, a small village by the Nam Ou river, 80 baht a night!!

I might be able to access to internet again so soon, but will try to keep you posted.’

Nong Num, pls tell mom and dad that I’m fine. Might come to internet again in a week or so or whenever time permits.

Take good care and will write to you soon kaa.
chompu’

P.S Pls, can anyone tell me what’s going on in Thailand. I saw news on TV in Laos and heard that there were bombs in the protest??

Also, what’s that with Aon’s clip? What was it? Didnt have time to check but it seems very popular, regarding the amount of fwd mails I’ve recieved!!

Sabaiidii kaa

Chompu’

Eco(nomic) Tour !!!

27 days 26 nights : Malaysia – Indonesia

A Trip to Remember

กลับมารายงานตัวแล้วค่ะ หลังจากได้ไปสูดกลิ่นอายแห่งอิสรเสรีภาพ ตามประสาคนว่างงาน ได้เที่ยวค่ำไหนนอนนั่น แบบสุขสุกๆ ดิบๆ อยู่ร่วมเดือน ก็ต้องกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง เป็นพนักงานกินเงินเดือน (ที่มากขึ้นอีกนิด) กับภาระงานและบรรยากาศออฟฟิศ (ที่หนักหนาสาหัส) เพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า จนทำให้ห่างหายจากวงการบล็อกไปร่วม 3 ชาติกว่า …คิดแล้วก็เศร้า…อยากกลับไปเที่ยวเป็นคนตกงานเหมือนเดิมง่ะ…กระซิกๆๆ

ว่าแล้วก็หวนคิดถึงความหลัง เมื่อครั้งยังตะลอนแบกเป้อยู่สมัยกระนู้น กับ Budget Trip สุดประหยัด 27 วัน 26 คืน มาเลเซีย-อินโดนีเซีย ของเรา นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องกลับมาทำงานวันต่อมาล่ะก็ คงไปยาวถึงไหนๆ

ทริปนี้งกเนื้อที่กระเป๋าสุดๆ เรียกว่าของยังไม่ช็อป เพราะขี้กียจแบก แต่ก็ยังไม่วายอดใจเก็บเอาบรรดาโบรชัวร์กับแผนที่ประดามีของที่ต่างๆ กลับมาด้วย เพราะตั้งใจจะเอามาเล่าให้ฟังในบล็อกนี่ล่ะ จะทิ้งไว้นานไป ไม่เขียนก็จะเสียเปล่า ก็เอาเป็นว่าสรุปเส้นทางทริปประหยัดตามนี้เลยนะจ๊ะ

มาเลเซีย …

คนน่ารัก เมืองน่าเดิน ที่สุดของความสบาย เที่ยวง่าย จ่ายนิดหน่อย

รถไฟ : กรุงเทพ – บัตเตอร์เวิร์ธ (มาเลเซีย)
เฟอร์รี่ข้ามฟาก : บัตเตอร์เวิร์ธ – ปีนัง
ข้ามไปแล้วก็ข้ามกลับ (เพราะว่ายน้ำไม่ไหว ไกลเกิน) : ปีนัง – บัตเตอร์เวิร์ธ
รสบัส : บัตเตอร์เวิร์ธ – กัวลาลัมเปอร์
รสบัส : กัวลาลัมเปอร์ – มะละกา
เฟอร์รี่ : มะละกา – ดูไม (อินโดนีเซีย)

อินโดนีเซีย …

ทริปปากกัด มือขยับ เท้าขยัน แต่กลับมาแล้วจะฝันถึง

สุมาตตรา
รสบัส : ดูไม – ปาดัง
รสบัสเล็ก : ปาดัง – ไปนาน
รสบัสเล็กกลับ : ไปนาน – ปาดัง
เครื่องบินข้ามสุมาตตรา – ชวา : ปาดัง – จาการ์ตา

ชวา
รถไฟประหยัด : จาการ์ตา – ยอร์ก จาร์กาตา, บุโรพุทโธ
รถไฟประหยัด : ยอร์ก จากาตาร์ – โซโล
รถเมล์ประหยัด : โซโล – โปรโบลิงโก
รถตู้ผี : โปรโบลิงโก – เจมโบโร ลาวัง , ภูเขาไฟโบรโม
รถตู้รวมปวงประชา : เจมโบโร ลาวัง – โปรโบลิงโก
รสบัสผู้บริหาร : โปรโบลิงโก – ปาดังไบ

บาหลี

รสตู้ไฮโซ : ปาดังไบ – อูบุด
รสตู้ร่วม : อูบุด – เดนปาร์ซา

ขากลับ 3 ไฟลท์ ใน 2 วัน

เครื่องบินกลับไปตั้งหลัก บาหลี -ชวา : เดนปาร์ซา – จาร์กาตา
เครื่องบินไปตั้งหลักใกล้อีกนิด : จาร์กาตา – สิงคโปร์
เครื่องบินกลับบ้าน ซะที : สิงค์โปร์ – กรุงเทพฯ

เห็นแผนที่โยงไปมา อย่าเพิ่งงง เหตุผลตัวเดียวล้วนๆ ที่ต้องบินไปบินมาอยู่นั่น ไม่ใช่อยากนั่งเครื่องเล่น แต่เป็นเพราะประหยัดฮ่ะ นัยว่าบินแบบเนี้ยล่ะถูกสุดแล้ว แต่กลับมาแล้วเหนื่อยสุดๆ สลบไป 3 วัน ..แฮ่!

ดูรูปกันไปพลางๆ ก่อน .. แล้วจะกลับมาอัพ มารีวิวทริปเป็นเมืองๆ ไปกันทีหลังนะฮ้า ลองดูคราวนี้จะเขียนไปได้กี่ที่ อิอิ!!!

Super Budget Backpack

Tempolary Unemployed @ History museum in KL

Just to update my bloggers fellows, former colleagues and friends that I’m still alive. It’s been 11 days here on my budget road trip. The unemployed backpacker is now in an internet Cafe in Padang, a city in Indonesia, West Sumatra.

It’s 4.30 am now…..only a half hour to go before I leave this cafe to catch the first transport bus to airport at 5 am. Been using this cheap internet cafe since midnight with 3 reasons;

1. Super cheap at flat rate : 2,000 Indonesian rupiahs (9 bahts) per hour!!!

2. All budget rooms in the city are fully booked (plus it doesnt make so much sense to spend 50,000 IDR (150 Bht) for less than 5 hours!! (Did I tell you i’m travelling on SUPER cheap budget!! hahaha )

3. HIGH chance of oversleep and i cant afford to miss this flight after all the hassles I’ve been through……sniff sniff! (more details later once back in Thailand where there’s keyboard with visible Thai fonts!! ^^)

Previous Route:

Bangkok train – Butterworth (Malaysia)

Penang (Malaysia)

Bus from Penang- Kuala Lampur (Malaysia)

Bus from KL- Melaka (Malaysia)

Ferry from Melaka (Malaysia) – Dumai (Indonesia)

Bus from Dumai – (Bukittinggi–sniff sniff) Padang (Indonesia)

Padang – Painan

Painan – Padang

Padang – airport

airport – Padang

*** PADANG PADANG PADANG –> don’t ask why we fancy so many days in Padang–it was long teary story which truly explains why you need high level of patience and heap loads sense of humour while travelling in Indonesia!!

PICTURES UPDATE will follow as time and destiny permit ^^

NEXT DESTINATION:

Fly to Jakarta

Train to Yogyakarta in the same day–

–> then only God knows where next! (Finger crossed hehe

พระยาน้อยชมตลาด

Day 1 :

เยือนย่างกุ้งยามเย็นย่ำ

(โหย…กว่าจะโพสรูปเสร็จ หมดไปครึ่งค่อนวัน…วันนี้ฟ้าไม่สวย รูปเลยออกมาครึ้มๆ ก็ดูเอาบรรยากาศละกันเนาะ ^^)

–> แกะก้นตัวเองออกมาจากห้องได้สำเร็จ ก็ถึงเวลาชมเมือง เงินพร้อม กล้องพร้อม รองเท้าแตะพร้อม แต่แค่ลงลิฟท์มาถึงล็อบบี้ ฝนเจ้ากรรมก็ดันตกซู่ลงมา แถมตกหนักซะด้วย

ก็รู้อยู่นะ ว่ามาทริปนี้ต้องมีฝนตกแน่ๆ แต่ก่อนมาก็มัวแต่เกี่ยงกัน เราบอกให้หมีเตรียมร่มมา หมีบอกหาไม่เจอ เราเอามาแล้วกัน สุดท้ายก็ไม่ได้เอามาทั้งคู่ !!!

แต่ฝนแค่นี้รึจะเป็นอุปสรรค กิตติศัพท์ว่าคนพม่าใจดีจะตาย เราไปขอยืมร่มที่เคาน์เตอร์โรงแรม พี่เม้ยคนงาม หันรีหันขวางอยู่ซักพัก ก็ไปคว้าเอาร่มที่อยู่ด้านหลังมาให้ ขนาดใหญ่พอเดินได้ 2 คน ซำบายมาก

ก่อนมาพม่า เคยมีคนบอกว่าย่างกุ้งไม่ค่อยมีอะไร เก็บเวลาไว้ไปเที่ยวเมืองอื่นดีกว่า แต่ตามประสบการณ์ของเราแล้ว ย่างกุ้งนี่แหละ มีสีสันที่สุด สนุกที่สุด แค่เดินตามไปถนนแต่ละก้าว เข้าตามตรอกออกแต่ละซอย (จริงๆ ก็ไม่ใช่ซอยหรอก ถนนเค้าออกจะเป็นบล็อกๆ ตรงแหนว) ก็มีอะไรให้ดูไม่หวาดไม่ไหว แถมถนนก็ร่มรื่นน่าเดินเป็นที่สุด ใครมีเวลา…โปรแกรมที่พลาดไม่ได้ในย่างกุ้ง คือทำตัวเป็นพระยาน้อย เดิน เดิน และเดิน ชมบ้านชมเมืองไปเรื่อยๆ

ฟ้าสางที่ย่างกุ้ง

Day 1 : กรุงเทพ-ย่างกุ้ง

อรุณรุ่ง ณ ดินแดนเจดีย์ทองคำ

เสาร์ที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๕๐

ตีห้าครึ่ง…แท็กซี่เขียวเหลือง จอดแทบบาทวิถีหน้าอาคารผู้โดยสาร

หมีลากกระเป๋า เราแบกเป้…หนึ่งหมี หนึ่งคน พาร่างกายอันอ่อนล้า กับขอบตาลึกโหล มาเช็คอิน ที่สนามบินสุวรรณภูมิ วันนี้เจ้านกเหล็กใครๆ ก็บินได้ จะพาเราบินลัดฟ้า ข้ามผ่านพรมแดนเหนือสุดแดนสยาม สู่พุกามประเทศอาณาจักร ดินแดนที่เคยได้รับสมญานามว่า..ฤาษีแห่งเอเชีย

ต่อแถวเช็คอินช่อง E-15, 16 ด้วยอาการสลึมสลือสุดๆ เมื่อคืนไปรับพาสปอร์ตคืนที่ข้าวสาร ก็มัวแต่ชิล ห้าทุ่มกว่าแล้ว ทั้งหมีทั้งคนยังไม่มี ดอลล่าร์ติดตัว ร้านรับแลกเงินพร้อมใจกันปิดกลับบ้านนอนหมดแล้ว เลยต้องนั่งแท็กซี่ข้ามเมืองไปสุขุมวิท ซอย 5 แลกเงินเสร็จ กว่าจะวิ่งไปแพคของบ้านหมี กลับมาเก็บกระเป๋าที่บ้านเรา อาบน้ำเข้านอนเสร็จสรรพ ก็แทบจะกลายร่างเป็นหมีแพนด้า

แรงงานไทยไปพม่า-เกี่ยวเก็บความสุขอย่างช้าๆ

เหอ เหอ เหอ… มารายงานตัวแล้วค่ะ หนีงานไปเที่ยวกลับมา ตัวดำปิ๊ดปี๋ ยังกะไปทำนา

ทริปพม่าครานี้ มีเวลาแค่ 5 วัน เป็นทริปที่สั้น กระชับ และรวบรัด แต่ก็ทิ้งตะกอนเอาไว้ในความรู้สึกมากมายเลยทีเดียว

เหมือนอ่านหนังสือ 2 ชั่วโมงก่อนสอบ ก่อนไปเราอุตส่าห์เตรียมตัวรวบรวมข้อมูลแบบด่วนได้ จากเว็บไซท์หน้า สะพายเป้ท่องโลก แถมพก หนังสือเที่ยวพม่าของพี่ผึ้ง และก็ ท่องแดนเจดีย์ไพรในพุกามประเทศ ของ ธีภาพ โลหิตกุล ไว้เป็นคัมภีร์ตลอดการเดินทาง

ใครที่สนใจจะไปเที่ยวพม่า ต้องลองหาอ่านดูนะคะ เพราะอัดแน่นไปด้วยข้อมูลและเกร็ดความรู้ด้านประวัติศาสตร์ ที่จะทำให้การเดินทางไปเที่ยวชมแต่ละสถานที่ในพม่ามีความหมายมากขึ้นทีเดียวเชียว (ตรงนี้ต้องขอขอบพระคุณพี่สนุกประเทศ ที่เอื้อเฟื้อให้ยืมหนังสือ อิอิ แล้วก็ทุกข้อมูลที่มีผู้มาโพสไว้ในเว็บสะพายเป้ มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ)

ตระเวณไหว้พระทั่วย่างกุ้ง

มุ่งหน้าสู่มัณฑะเลย์

นั่งเรือล่องอิรวดี ดื่มด่ำกับทุ่งเจดีย์ยามตะวันลับฟ้า

ย้อนรอยประวัติศาสตร์ชาติไทยในหงสาวดี

นมัสการพระธาตุอินทร์แขวน … ฯลฯ

อ่านมาก รู้มาก ก็เกิดโลภมาก โอยยย ๆๆ ทุกที่ล้วนแล้วแต่น่าไป

ก่อนไปเราพยายามยัดโปรแกรมเด็ดดวงไว้ในตารางเวลาน้อยนิดมหาศาลของเรา ให้มากที่สุด จดจำเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเรื่องราคา ที่พัก ค่าโดยสาร สิ่งสารพันบรรดามี สำหรับการแบกเป้ กะว่าจะเอาให้คุ้มค่าที่สุด

เหมือนหลายๆ ครั้งที่เราเกือบลืมไป…เราเดินทางท่องเที่ยวเพื่ออะไร…เพื่อให้ได้ชื่อว่าได้ไป ได้เห็น been there, done that, got the t-shirt…หรือเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์และจดจำความรู้สึกดีๆ จากสถานที่ ผู้คน ที่เราได้พบเห็น ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นด้วยในทริปนั้นๆ

หมีบอกเราว่า การไปเที่ยวให้สนุก ไม่ใช่การได้ไปเที่ยวให้ครบในทุกที่ ไม่ใช่การได้ต่อราคาค่าที่พักในราคาที่ถูกที่สุด ไม่ใช่การนอนบนรถทุกคืน เพื่อเก็บ Access point ไปเมืองอื่นๆ แต่ความสุขจริงๆ จากการเดินทางแต่ละครั้ง คือการได้

enjoy every moment you’ve experienced และ to have a good time everywhere you are… ถึงเข็มนาฬิกาที่พม่าจะกระดิกไปอย่างเชื่องช้า แต่ 5 วันก็ผ่านไปไวเหมือนโกหก
Moving Less and Seeing More น่าจะเป็นจริง เพราะเรารู้สึกว่าภายในระยะเวลาสั้นๆ เรารู้สึกเหมือนว่าได้ทำอะไรมากมายเสียเหลือเกิน ทั้งที่จริงๆ ไม่ได้ไปไหนเล้ยยยต้องขอออกตัวก่อนว่า ข้อมูลที่ได้มาจากทริปพม่าครั้งนี้ คงจะเอาไปใช้เป็นบรรทัดฐานอะไรไม่ได้ เพราะเป็นการเที่ยวอย่างตามใจฉันโดยแท้ ก็คิดซะว่าอ่านเอาขำๆ ละกันนะ

หลายคนถามว่าสนุกมั้ย…เป็นคำถามที่ยากจะตอบจริงๆ เพราะมีความรู้สึกมากมายหลากหลายปะปน

ประเทศพม่า เพื่อนบ้านข้างเคียงเรานี่แหละ ที่ทำให้เราตั้งคำถามกับตัวเองในหลายๆ เรื่องๆ ได้นั่งขบคิดในหลายๆ สิ่ง และที่สำคัญที่สุด การเดินทางครั้งนี้ย้ำเตือนเราว่า

ความสุขจากการไปเที่ยว มิใช่แค่การไปเปิดหูเปิดตาเห็นสิ่งใหม่ๆ มิใช่แค่จุดหมายปลายทาง แต่มันคือช่วงเวลาดีๆ ที่เราได้ร่วมแบ่งปันกับเพื่อนร่วมทางมากกว่า