หนีร้อน…ไปเกาะล้าน

ไม่ไหวๆ อยู่ในเมือง ทำแต่งาน แล้วก็ให้รุ่มกายร้อนใจ โหยหาทะเล สายลม เสียงคลื่น ว่าแล้วก็ยัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋า ชวนคุณแควนหนีร้อนไปเที่ยวกันดีกว่า

มีเวลาแค่เสาร์ อาทิตย์ ที่ไหนล่ะจะใกล้ ไปสะดวก และชิลได้ตามคอนเซ็ปต์ของเรา…ลื้อริ้นชักความทรงจำ พลันภาพสมัยมหาลัยก็ผุดขึ้นมา หาดสวย ทรายขาว น้ำใสปิ๊ง แถมใกล้กรุงเทพแค่นี้ จะเป็นที่ไหนไปไม่ได้…

ว่าแล้วก็ไปเกาะล้านกันดีกว่า…เย้เย

จั่วหัวไปแล้วว่าเคยไปตอนสมัยเรียน แต่นั่นมันก็นมนานมาแล้ว แถมยังเป็นแค่นั่งสปีดโบ้ทแบบเช้าไปเย็นกลับ ความรู้ที่มีเกี่ยวกับเกาะล้านจึงเกือบเท่ากับศูนย์ รู้แค่ว่าอยู่ไม่ไกลจากพัทยา ที่เหลือไปหาเอาดาบหน้ากันดีกว่าเรา

พัทยาไปง่ายๆ จะนั่งรถทัวร์จากเอกมัย หรือหมอชิตก็ได้ แต่ในกรณีของเรา กว่าจะเก็บของ กินข้าวแล้วก็ยุรยาตรกันออกมาก็ปาเข้าไปเกือบบ่าย 2 แล้ว เลยเลือกนั่งรถตู้จากอนุสาวรีย์ชัย ตรงดิ่งไปเลยดีกว่า

รถตู้ไปพัทยาขึ้นตรงฝั่งหน้าโรงพยาบาลราชวิถี ถ้านั่งรถไฟฟ้าไป ที่ขายตั๋วจะอยู่เป็นคิวแรก ตรงทางลงสะพานพอดี ค่ารถไปพัทยาใต้คนละ 150 บาท แต่ถ้านั่งตรงไปที่ท่าเรือข้ามไปเกาะล้านเลยก็ 170 บาท

ไม่รู้ไปจำมาตั้งแต่ตอนไหนว่าจากกรุงเทพไปพัทยารถวิ่งแค่ 2 ชั่วโมง รถตู้เราออกตอนบ่าย 2 โมงครึ่ง ก็กะว่าเลวร้ายสุดก็น่าจะไปทันเรือรอบ 5 โมง ยังพอกล้อมแกล้มหาที่นอนได้ ที่ไหนได้รถตู้หลังจากรับคนเต็มแล้ว ยังไปจอดรอเติมแก๊สอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง แถมรถก็ติดอีก ปรากฎว่ากว่าจะไปถึงท่าเรือบารีฮายก็ 6 โมงแล้ว โชคดีที่เรือรอบสุดท้ายออกตอน 6 โมงครึ่ง ตอนแรกคิดว่าจะต้องนอนฝั่งพัทยาซะแล้ว…แหม อดเลย คนข้างๆ นิสิตัวดี เตรียมหาเสื้อยืด “I’m a sex tourist” ให้ตัวเอง แล้วก็ “I’m not his girlfriend” มาให้เราสุดฤทธิ์

จากท่าเรือบารีฮาย มีเรือข้ามฟากออกทุกชั่วโมง ถ้ารีบหรือไปกันหลายคน จะเหมาสปีดโบ้ทไปเลยก็ได้วิ่งไม่ถึง 20 นาทีก็ถึง แน่นอนไพร่ฟ้าหน้าใสอย่างเราต้องเลือกเรือรวมปวงประชา 20 บาทเป็นแม่นมั่น นั่งไปชมวิวไป 45 นาทีถึงเหมือนกัน

เรือเที่ยวสุดท้ายออกตอน 6 โมงครึ่ง มีผู้โดยสารพอสมควร เราเยี่ยมหน้ามองแต่ละคนแล้ว คาดว่าถ้าไม่มีที่พักอยู่บนเกาะ ก็ต้องจองห้องเอาไว้แล้วแหงๆ ไอที่จะไปเสี่ยงดวงยามมืดค่ำอย่างเราเห็นจะไม่มี


เรือสองชั้น แอร์ธรรมชาติ ข้ามฟากไปเกาะล้าน

ระหว่างรอเรือออกมีนักท่องเที่ยวชาวจีน เกาหลียืนรออยู่ที่ท่าเรือเต็มไปหมด ตอนแรกก็สงสัยว่าพวกนี้จะไปนอนบนเกาะกันหมดเลยรึ เอแต่ถ้าไปกันหมดนี่มีหวังเกาะแตก

แล้วก็หายสงสัยเมื่อเห็นเค้าพากันทยอยลงเรือกันทีละกลุ่มๆ ที่แท้เค้าก็ไปกินดินเนอร์กันที่ภัตตาคารกลางทะเลนี่เอง หรูหราซะไม่มีอิอิ

เรื่อยๆ มาเรียงๆ ในที่สุดก็มาถึงท่าเรือเกาะล้านเอาเมื่อทุ่มกว่าๆ ท้องฟ้ามืดแล้ว เพื่อนร่วมเรือทยอยแยกย้ายกันไป เหลือแต่เราเดินอยู่อย่าง งง งง ไม่รู้จะเริ่มที่ไหนดี สักพักมีคุณป้าแถวๆ ท่าเรือเดินเข้ามาถามว่าจะไปหาดไหนรึเปล่า พอเราบอกว่ายังไม่มีที่พัก ก็กวักมือเรียกเข้าไปดูรูปที่พักในหาดต่างๆ คุณป้าแกมีร้านอาหารตามสั่งอยู่ตรงท่าเรือ มีมอเตอร์ไซค์ให้เช่าด้วย พอเราบอกว่าไปหาดที่ถูกที่สุด คุณป้าก็ชี้เปรี้ยงว่าต้องเป็น หาดนวล ยังพอจะมีที่พักเหลืออยู่

“ถูกนี่ถูกเท่าไรคะ มีต่ำกว่าคืนละ 500 รึเปล่า”
“โอย บนเกาะนี้ ถูกสุดก็ 600 จ้ะ ที่ที่ป้าว่านี่แหละ” ป้ายืนยัน “ถ้าหนูจะไปป้าก็จะพาไปส่ง ค่ามอเตอร์ไซค์คนละ 70 บาท”
“70 บาทเลยเหรอคะ เห็นตรงป้ายหน้าเกาะบอกว่าไปหาดนวล 50 บาทนี่นา”
“50 บาทตอนกลางวัน นี่ดึกแล้ว 70 บาทจ้า สองแถวที่เค้าวิ่งก็หมดแล้วด้วย แล้วที่หาดนวลน่ะมันเงียบ หนูควรจะเช่ามอเตอร์ไซค์ไว้เลย พรุ่งนี้จะได้ขับออกมาเที่ยวหาดอื่นๆ ด้วย”

ฟังคำคุณป้าแล้วเราก็ยังไม่ตกลงปลงใจในทีแรก ปรึกกันเองว่าถ้างั้นจะลองหาที่พักแถวๆ ท่าเรือนี่แหละ ก็ปรากฏว่าที่พักก็ไม่ได้ถูกกว่ากันเท่าไร เรทที่พักที่เกาะนี้เฉลี่ยอยู่จาก 600 – 2 พันกว่าบาทเลยทีเดียว นี่ละหนา ยิ่งใกล้กรุงเทพก็ยิ่งแพง

สอบถามจากพี่วินมอเตอร์ไซค์ท่าเรือที่เหลืออยู่คนเดียว ก็สรุปได้ความว่า ถ้าอยากได้บรรยากาศเงียบๆ ก็ต้องหาดนวล อย่างน้อยก็ติดทะเล ส่วนหาดอื่นป่านนี้น่ะเต็มไปหมดแล้ว

เถียงกันอยู่นาน สรุปละว่าเราเลือกไปพักหาดนวลแล้วกัน พร้อมเช่ามอเตอร์ไซค์เอาไว้ซะตั้งแต่คืนนี้เลย คุณป้าคนเดิมบอกเอางี้ ถ้าเอาไปตั้งกะคืนนี้ป้าคิด 400 แล้วไม่คิดค่าพาไปส่ง ค่าเช่ามอเตอร์ไซค์ เรทปกติอยู่ที่ 300 บาทต่อวัน (อันนี้ไม่ได้ไปตามเช็ค กลัวปวดใจฮ่ะ)

ทางไปหาดนวลจากท่าเรือจะต้องวิ่งผ่านป่าเงียบๆ มืดใช้ได้ เรานั่งเกาะมอไซค์คุณป้า ส่วนอัลเลนั่งไปกับลุงอีกหนึ่งคนบนมอเตอร์ไซค์ที่เราเช่านั้นแล หาดสงบเงียบจริงอย่างที่มีคนบอกมา เราเลือกหนึ่งบ้านบังกะโลพัดลมแถวหลัง เพราะแถวหน้าเต็มหมดแล้ว ในบ้านมีผ้าเช็ดตัวเตรียมไว้ให้เสร็จสรรพ ไม่เบาๆ

เสร็จสรรพเรื่องที่หลับที่นอน ก็พากันไปกินข้าว แต่ทั้งเปลี่ยวทั้งมืดอย่างนี้ มีมติเป็นเอกฉันท์ว่ากินเสียที่ที่พักนั่นแล โชคดีที่ครัวยังไม่ปิด ที่นี่มีเมนูภาษาไทยคู่รัสเซีย ถามไถ่พนักงานเสิร์ฟถึงได้รู้ว่าที่หาดนี้ นักท่องเที่ยวรัสเซียลงเยอะ…หืม..ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย ไอเราก็ช่างกระไรเลย ก็มีอย่างที่ไหน ในเมนูเขียนว่าผัดกระเพราทะเล 50 – 200 ให้เรางง เราก็ไปต่อราคาเค้า ไข่ยัดใส้จานละร้อย เราต่อเหลือ 50 ได้มั้ย คนเสิร์ฟก็ดีใจหาย เดินเข้าไปหลังครัว แป๊บเดียวกลับออกมาบอก ลดได้ครับถ้าเอาไข่ครึ่งนึงก็เหลือ 60 บาท เอ..ฟังแล้วก็งงกงเต๊ก เค้าจะลดเหลือไข่ครึ่งฟองหรือว่าอย่างไร อย่ากระนั้นเลย เอากระเพรากุ้งมาหนึ่ง กับต้มยำไก่แล้วกัน ผลปรากฏว่าได้กุ้งมาบานเต็มจาน ต้มยำรสชาติเอร็ดใช้ได้ อืมๆ รอดตายไปอีกหนึ่งมื้อ เย้

ใครมาเที่ยวเกาะล้าน ถ้าอยากได้บรรยากาศเงียบสงบ ไม่มีใครรบกวน ตกเย็นนั่งปิ้งปูปลากิน ร้องรำทำเพลงสบายใจ ขอเชิญหาดนวลนี่เลย ตอนกลางคืนลมเย็นเห็นดาว หาดทรายละเอียดเนียนเท้า จะขาวไม่ขาวนี่ว่ากันอีกที ก็ตอนนี้มันมืดแล้วนี่นา….


น้องปลาวาฬน้อย ฝีมือศิลปินเอกสั่งตรงจากอิตาลี

ตื่นเช้าขึ้นมาวันอาทิตย์ ได้เวลาชมเกาะเสียที หน้าหาดเรานี่ยังคงความสงบเงียบไม่เปลี่ยนแปลง หาดยาวทอดตัวนิ่ง

เด็ดสุดคือฝูงลิงที่ใต่เต้า เอ๊ย ปีนป่ายอยู่ตามผาสุดหาดนั่น แถมพอเห็นเราแล้วยังกระโดดเดินเข้ามาใกล้อีกแน่ะ ชะรอยจะคิดว่าถุงกล้องเป็นถุงของกิน


เมื่อลิงไม่กลัวคน คนก็เกิดอาการกลัวลิงแทน เหวอ…พวกเราถอยยยยยย…

เกาะล้านไม่ใหญ่นัก มีหาดขึ้นชื่ออยู่สามสี่ที่ คือหาดตาแหวนน้ำใสปิ๊ง หาดแสมสดใส หาดนวลยิ้มละไม อันนี้เราตั้งของเราเองตามประสบการณ์ที่ไปเห็นมา วิธีเที่ยวที่เวิร์คที่สุด คือการเช่ามอเตอร์ไซค์ขี่ไปเที่ยวตามหาดนั่นเอง ภาพความทรงจำของเรา คือหาดทรายขาว น้ำใสปานสระว่ายน้ำ ที่เรากับเพื่อนเคยไปนั่งเล่นอยู่ครึ่งค่อนวัน ฝันตาลอยแล้วก็โดดขึ้นมอเตอร์ไซค์ ออกตามหาเกาะสวาทหาดสวรรค์ที่ว่านั่นดีกว่า
ฮอทฮิทขนาดไหน ลองมาดูได้ที่จอดรถมอเตอร์ไซค์

ถนนบนเกาะจากหาดต่อหาดขับง่าย ที่น่ารักคือถนนเกือบทั้งเกาะนี้มิใช่ชั่วนะคะ เพราะแทนที่จะลาดยางตามปกติ กลับปูด้วยอิฐบล็อกเรียงกันสวยงามตลอดทั้งเส้น!! คิดถึงตอนเค้าทำ ที่จะต้องมาวางเรียงทีละก้อน ทีละก้อนด้วยมือ เออหนาเห็นแล้วก็ให้ทึ่งอยู่ในใจจริงเชียว

หาดแรกของเราวันนี้ ประเดิมด้วยหาดตาแหวน ขึ้นชื่อเรื่องทรายขาว น้ำใส แต่พอไปถึงก็ตกใจแทบผงะ ชะรอยจะฮิตขนาดเพราะผู้คนลูกเด็กเล็กแดง ฝรั่ง จีน เกาหลี พี่ไทย โอ๊ย..เยอะเหลือเกิน

เตียงพร้อมร่มเรียงรายเต็มหาด อารมณ์เหมือนพัทยาแต่ชายหาดสะอาดกว่า


คนเยอะขนาดนี้ … ถอยค่ะ…


วิวมุมสูงของหาดตาแหวน

หาดต่อมาคือหาดแสม…หาดนี้น้ำใสได้ใจ ถึงจะยังคงมีลูกบอลลอยน้ำแบ่งเขตกั้น บริเวณสำหรับว่ายน้ำป้องกันเรือเข้ามา ก็ยังสงบเงียบกว่า บรรยากาศริมฝั่งเหมือนเป็นหาดส่วนตัวมากกว่าชายหาดสาธารณะ เพราะเตียงร่มหรูหราน่านอน กับสิ่งปลูกสร้างหน้าตาคล้ายรีสอร์ททอดยาวอยู่ริมหาด

แดดร้อนเปรี้ยงอยู่กลางหัว แต่ ณ วินาทีนั้น อิชั้นหาสนใจไม่..กระโจนลงน้ำได้เป็นพอ น้ำใสไหลเย็นจริง แต่เหอ เหอ ในน้ำเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตรูปทรงยาวรี ตัวใส ตาสีเหลืองลอยอยู่เต็มไปหมด เรียกว่ามือกวาดไปทางไหนก็ต้องรู้สึก ไม่น่าจะใช่อื่นไกล มันต้องเป็นแมงกะพรุนเป็นแน่แท้ ถึงหน้าตาแบบนี้เราจะยังไม่เคยเห็นมาก่อน เพราะเป็นหลอดๆ ใสๆ คล้ายๆ ไส้ในของปลาหมึกกล้วย แต่ขนาดเล็กกว่า พูดยังไม่ทันขาดคำ แมงกระพรุนตัวดำหน้าตาเป็นเอกลักษณ์สายยาวๆ ก็ลอยบุ๋ยๆ ตามน้ำมา เหอ เหอ เหอ..อยู่ไม่ได้แล้ว….ไม่คันแต่กลัว….ถอยยยยยย เจ้าค่ะ


พระอาทิตย์ทรงกลด แดดจัดจ้าน ร้อนเหลือหลาย

หนีแมงกะพรุนไปหาดต่อมา ป้ายบอกว่าหาดทองหลาง ทางถนนสิ้นสุดลงตรงหน้า เราไม่ละพยายาม ไต่ทางเดินธรรมชาติคดเคี้ยวลงไป เหมือนระดับความฮิตของแต่ละหาดจะค่อยลดหลั่นกันลงไป ที่นี่หาดสงบเงียบ ไม่ค่อยมีคนลงเล่น มีเรือโดยสารจอดลอยลำอยู่บ้างประปราย


บรรยากาศที่หาดทองหลาง

หาดนี้ไม่มีที่พัก แต่ตามร้านอาหารคลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวชาวอินเดีย และตะวันออกกลาง สังเกตจากผู้หญิงที่สวมชุดดำคลุมยาวทั้งตัว เว้นไว้แต่บริเวณใบหน้า คาดว่าจะพากันมากินข้าว เล่นน้ำแบบเช้าไปเย็นกลับ มีบานาน่าโบ้ทให้บริการ ถึงไม่มีใครเล่นน้ำคนก็ยังเยอะเกินมาตรฐาน จ๊อกแจ้กจอแจ เราเลยแวะนั่งพักแป๊บนึงแล้วก็จากไป


หลังหาดทองหลาง หาดเดียวใช้ขวดกันเยอะขนาดนี้เชียว


แวะมาพักกินน้ำกินท่า อยู่หน้าท่าเรือ เราว่านี่น่าจะเป็น 7-11 สาขาที่มีวิวสวยที่สุด

กระโดดขึ้นมอ.ไซค์อีกรอบ ขับวนไปมา สุดท้ายเราก็พบ ชายหาดในดวงใจ หาดนี้เป็นหาดที่เล็กที่สุด แต่ก็คนน้อยที่สุดตั้งแต่ไปเยือนมา นอกจากเราสองคนแล้ว ก็มีนักท่องเที่ยวอีกแค่สี่คนนอนหลับอยู่ในร่ม แถมยังไม่มีเรือสกูตเตอร์จอดเกะกะกวนสายตา หาดนี้มีลักษณะเป็นเวิ้งสั้นๆ ไม่มีที่พัก มีเพียงร้านอาหารอยู่ร้านเดียวบนหาด เจ้าของร้านว่าเช้าๆ นักท่องเที่ยวชาวจีนจะมาลง บ่ายขนาดนี้เลยเงียบสงบ


หาดตายาย…เงียบ..สงบ..สบาย

สนนราคาค่าเช่าเตียงสูงถึง 100 บาท อย่ากระนั้นเลย ร่มเงาธรรมชาติก็มี ว่าแล้วเราก็ไปปูผ้านอนสบายใจอยู่ใต้ต้นไม้ และก็เหมือนกันกับหาดอื่นๆ ไอเจ้าน้ำใสปิ๊งปั๊งสีฟ้าสดนั่นน่ะไม่พ้นเต็มไปด้วยเจ้าแมงกะพรุนหลอดใสนั่น…ไม่ไหวค่ะ สงสัยจะเป็นฤดู ว่ายได้เดี๋ยวเดียวก็ต้องขึ้น..ไปนอนอ่านหนังสือดีกว่า เราอยู่หาดนี้กันจนเย็นย่ำเกือบห้าโมงถึงได้พากันกลับ อ้อ..ลืมบอกไป หาดนี้ชื่อหาดตายายค่ะ

นอนผึ่งพุงกินลม-Hidden path to the seclude beach

ไปมาอยู่หลายหาด สุดท้ายกลับมาที่หาดนวล แล้วก็ได้ข้อสรุปว่าหาดบ้านเรานั้นเงียบที่สุด สงบที่สุด ยิ่งเป็นเย็นๆ วันอาทิตย์อย่างนี้ด้วยแล้ว แทบจะร้างผู้คน เงียบสงบขนาดไหนก็ลองนึกภาพ นักท่องเที่ยวเริงร่าถ่ายรูป ลงเล่นน้ำกันแบบเปลือยเปล่าทั้งตัวดู เล่นเอาหาดนวลแทบจะเปลี่ยนชื่อเป็นหาดนู้ด…อันนี้เห็นมากะตา… อิอิ


น้องหมาหน้าหาดนวล ตัวเดียวกับที่หาวอยู่ตอนต้นบล็อก


นั่งเล่นจนเย็นย่ำ


ที่หลับที่นอน ใจดีให้เราเช็คเอาท์เลทจนถึง 5 โมงเย็น



พระอาทิตย์ตกฝั่งพัทยา

หกโมงแล้ว เราเก็บเอาอ๊อกซิเจนใส่ปอด นั่งรถตู้กลับกรุงเทพ ภาพเกาะล้านวันนี้ แตกต่างไปมากจากที่เราเคยจดจำได้เมื่อวันวาน หลายๆ หาดดูจะพัฒนาต้อนรับอุตสาหกรรมท่องเที่ยวอย่างเต็มตัว แต่เราก็ยังว่าเกาะล้านยังคงมีสเน่ห์แบบน่าเอ็นดู ไม่มีอะไรทำ ก็จับรถ ไปพัทยา ขี่มอเตอร์ไซค์กินลม นอนเล่น อ่านหนังสือ ถ่ายรูป เท่านี้ก็ชาร์ตแบตอยู่ต่อได้อีกเดือนนึงแล้วล่ะ เน้อ

Advertisements
ป้ายกำกับ: , , ,

26 ความเห็น to “หนีร้อน…ไปเกาะล้าน”

  1. With havin so much content do you ever run into any issues
    of plagorism or copyright infringement? My website has a
    lot of exclusive content I’ve either written myself or
    outsourced but it appears a lot of it is popping
    it up all over the web without my agreement.
    Do you know any techniques to help prevent content from being
    stolen? I’d really appreciate it.

  2. ราคาเท่าไหร่อะ สวยก้อจริงแต่มีงบไม่เกิน 500เอง

  3. น่าไปเที่ยวจังอ่ะ สวยจริงๆ

  4. อร๊ายยย +
    อยากไปมาหลายครา แต่มีอันต้องพลาด ตลอด

    สวยมากค่า

    ปล สองรูปสุดท้ายย เจ๋งดีค่า
    ชนะเลิศได้ถ้วยกานไปเลย

  5. น่าไปจิงๆน้า

    ไปมาแล้วยังอยากไปอีกเลย

    ใครยังไม่ไป รีบไปน้า สวยจิงๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: