Archive for ‘2006 แบกเป้ไป Nepal’

เมษายน 5, 2007

เนปาลละลานตา :Day 2 : กาฐมาณฑุ

Day 2: กาฐมาณฑุ…นั่งม้าชมเมือง

ย่ำต๊อก สองขา ทาเมล

7 นาฬิกาเนปาลี ของเช้าวันใหม่ …
เวลาที่เนปาลช้ากว่าไทย ประมาณ 1 ชั่วโมง เศษๆ

ตามประสาคนบ้าเที่ยว ร่างกายดูจะตอบสนองกับแสงสว่างต่างถิ่นโดยอัติโนมัติ
ในแสงสลัวของห้อง มาร์ลอนกำลังนอนหลับอยู่ เราสวมตีนแมวย่องออกมาล้างหน้าแปรงฟัน
น้ำเย็นจัดยิ่งกว่าแช่ในตู้เย็น ล้างหน้าที..โอยยยยยยย สะจายยยยย

จัดแจงสวมเสื้อหนาว ถุงเท้า ถุงมือ เสร็จสรรพ ก็เดินไต่กระไดลงมาข้างล่าง เจอกับ Mr. White พนักงานที่เราแอบตั้งชื่อให้ เพราะเห็นทีไรก็ใส่ แต่ชุดขาวตั้งแต่หัวจดเท้า อยู่ที่นั่น 3 วัน ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไร เพราะเค้าพูดอังกฤษไม่ค่อยได้ แต่กลับมาตอนกลางคืนดึกๆ ก็ได้ Mr. white นี่แหละ คอยช่วยเปิดประตูให้

เกสท์เฮ้าส์ ที่เนปาลดูจะมีธรรมเนียมปิดบ้านเป็นดิบดีหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่เราหวิดต้องนอนข้างถนนซะหลายครั้ง ในหลายๆ เมืองก็เพราะเกสท์เฮ้าส์เอย โรงแรมเราเอย เค้าปิดประตูเข้านอนกันตั้งกะ 4 ทุ่มนั่นล่ะ เพราะฉะนั้นถ้าริจะกลับดึกดื่น ก็อย่าลืมจัดแจงนัดแนะกับคนเปิดประตูซะก่อนล่ะ

ออกจากตรอกเกสเฮาส์ เราเลี้ยวซ้าย เดินผ่านกาฐมาณฑุเกสท์เฮ้าส์ โรงแรมชื่อดัง ที่พี่วุฒิ-เคท เขียนไว้ในเว็บ ว่าเป็นแลนด์มาร์กของใครหลายๆ คน ถ้าจะเริ่มต้นหาที่พักในทาเมล ก็บอกแท็กซี่ให้มาลงที่นี่แหละ แล้วเดินต่อเอา

ว่าแล้วก็ขอถ่ายเก็บไว้เป็นหลักฐานเสียหน่อย

read more »

Advertisements
ป้ายกำกับ: , ,
กุมภาพันธ์ 15, 2007

เนปาลละลานตา – – Day 1 : กรุงเทพ – กาฐมาณฑุ (ต่อ)

ทาเมล เนื้อควาย และผู้ชายคนนั้น


Day 1 : ถึงแล้วจ้า เนปาล


ผ่านพ้นจากมหกรรมเช็คที่นั่งไปได้เรียบร้อย ไม่มีอะไรทำนอกจากเล่มเกมซ่อนตาดำในบัดดล…


กำลังหลับๆ อย่างสบาย ก็มีอันต้องตื่นด้วยสรรพเสียงวุ่นวายรอบตัว


กลิ่นอาหารร้อนๆ ที่พี่แอร์หน้าหวานเข็นมาตามทาง…บ่งบอกได้เวลา feeding อีกแล้วนั่นเอง


ระหว่างเมนูไก่กับฉู่ฉี่กุ้ง เราเลือกอย่างหลัง เพราะกลัวใจว่ากว่าจะได้กินอาหารไทยแบบออกรสออกชาติก็คงอีกกว่า 2 อาทิตย์ข้างหน้า ไงไงก็ขอทิ้งทวนไว้ก่อนละกัน


ชะรอย ผู้โดยสารกว่าครึ่งลำคงจะคิดทำนองเดียวกัน เพราะพอรถเข็นมาถึงแถวเรา ฉู่ฉี่กุ้งก็มีอันหมด ง่ายๆ ซะอย่างงั้น

read more »

ป้ายกำกับ:
กุมภาพันธ์ 7, 2007

นมัสเตเนปาล ละลานตา..day 1 กรุงเทพ-กาฐมาณฑุ

ละลอยล่องท่องสุวรรณภูมิ

เนปาลแฮงค์


7 โมงเช้า ของ 23 ธ.ค. 50…นาฬิกาปลุกจากมือถือ 3 เครื่อง 3 ยี่ห้อ ส่งเสียงร้องระงม…


โมโตเราร้องหงิงๆ …

2 นาทีต่อมา โนเกียจูนขู่แง้วๆ …

30 วินาทีให้หลังไม่ขาดเกิน อีริคสันปูมลั่นเสียง ปี๊ดดดดดดดด


ผวาตื่น คลานไปปิดบรรดาโทรศัพท์ที่เพื่อนๆ หวังดีช่วยกันตั้งให้เพราะกลัวเราตกไฟลท์
ถอนหายใจ…เอ่ออออ ได้ข่าวว่าเพิ่งจะได้นอน –“-
เมื่อคืนนี้ กว่าจะลากสังขารจากปาร์ตี้ปีใหม่ที่ออฟฟิศ มาถึงปาร์ตี้เพื่อนๆ ที่คอนโดจี๊ปก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืน เมาท์อะไรกันมั่งก็จำไม่ได้ เพราะเมาเหลือเกิน รู้แต่ว่าสุดท้ายปูที่หลับปัดที่นอนกันก็เกือบเช้า

read more »

ป้ายกำกับ:
มกราคม 24, 2007

นมัสเตเนปาล..ค้นหาจิตวิญญาณที่ขาดหาย

แบกเป้สะพายบ่า

เบิกทวารเนปาล

23 ธ.ค. 49 – 5 ม.ค. 2550 … ช่วงหยุดต่อปีใหม่ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปเที่ยว เนปาล
ก็ถือเป็นทริปปฐมฤกษ์ของเราในการแบกเป้ออกเที่ยวคนเดียวนอกเขตแดนไทยเลยทีเดียว

เคยได้ยินคำกล่าวสุดคลาสสิคมานานแล้วว่า บางครั้ง…การได้อยู่คนเดียว ไปไหนคนเดียว ก็ทำให้เราได้รู้จักและเรียนรู้ตัวเองมากขึ้น…ฟังดูดีจัง…แต่เปล่าเลย… หะแรกเนี่ยไม่ได้ตั้งใจไปคนเดียวเพื่อค้นหาตัวตนอะไรที่ว่านั่นหรอก แต่ให้ตายเถอะ… หนุ่มๆ ในสต็อคที่เคยมีก็หลุดมือไปหมดแล้ว เพื่อนๆ มนุษย์เงินเดือนด้วยกันก็ไม่มีใครหยุดงานได้ยาวโยกขนาดเรา
แถมพี่ที่ออฟฟิศที่เคยไปเที่ยวแบกเป้ที่เนปาลมาปีที่แล้วยังบอกอีกว่า โอ๊ยย..เนปาลไปง่ายๆ ชิลๆ

read more »

%d bloggers like this: